1- ما پذیرفتیم که در مقابل الکل عاجز بودیم و اختیار زندگیمان از دستمان خارج شده بود.
2- ایمان آوردیم که نیرویی مافوق میتواند سلامت عقل را به ما بازگرداند.
3- تصمیم گرفتیم که اراده و زندگیمان را به پروردگاری که خود درک میکردیم بسپاریم.
4- یک ترازنامه اخلاقی بیباکانه و موشکافانه از خود تهیه کردیم.
5- چگونگی دقیق خطاهای خود را به خداوند، خود و یک انسان دیگر اقرار کردیم.
6- آمادگی کامل پیدا کردیم که پروردگار کلیه نواقص اخلاقی ما را مرتفع کند.
7- با فروتنی از او خواستیم کمبودهای اخلاقی ما را بر طرف کند.
8- فهرستی از تمام کسانی که به آنها زیان رسانده بودیم تهیه کردیم و درصدد جبران برآمدیم.
9- به طور مستقیم در هرجا امکان داشت از افراد فوق جبران خسارت کردیم، مگر در مواردی که انجام آن زیان مجددی بر ایشان و یا دیگران وارد کند.
10- به تهیه ترازنامه شخصی خود ادامه دادیم و در صورت قصور بلافاصله بدان اقرار کردیم.
11- از راه دعا و مراقبه کوشیدیم به پروردگاری که خود درک می کردیم نزدیکتر شویم و فقط طالب آگاهی از خواست او برای خود و قدرت اجرایش شدیم.
12- با بیداری روحانی حاصل از برداشتن این قدم ها سعی کردیم این پیام را به الکلیها برسانیم و این اصول را در تمام موارد زندگی خود به اجرا درآوریم.
وعدههاي دوازده گانه الكلي هاي گمنام
1- ﻣﺎ ﺑﺎ اﺣﺴﺎس آزادي و ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻲ ﺗﺎزهاي آﺷﻨﺎ خواهیم شد.
2- از ﮔﺬﺷﺘﻪی ﺧﻮد پشیمان نخواهیم بود و آرزوی فراموش کردنش را هم نخواهیم کرد.
3- مفهوم آرامش را درک و صلح را خواهیم شناخت.
4- هر قدر هم که ﺑﻪ قعر رﻓﺘﻪ باشیم به دنبال راهی خواهیم گشت که چگونه دیگران از تجربه ی ما بهره مند شوند.
5- احساس بی ثمری و افسوس به حال خود ناپدید خواهد شد.
6- علایق خودخواهانه را از دست خواهیم داد.
7- به مسائل مربوط به همنوعانِمان علاقمند خواهیم شد.
8- ﺧﻮدﺑﻴﻨﻲ تحلیل خواهد رفت.
9- چشم اَنداز و نگرش ما به زندگی به کلی تغییر خواهد کرد.
10- ترس از مردم و امنیت اقتصادی از میان خواهد رفت.
11- بینش حل و فصل موقعیتهایی که قبلاً گیجمان میکردند را پیدا خواهیم کرد.
12- ناگهان متوجه خواهیم شد که خداوند کاری دارد انجام میدهد که ما قادر به انجامش نبودیم.
آﻳﺎ اﻳﻨﻬﺎ وﻋﺪهﻫﺎي ﮔﺰاﻓﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟ به نظرِ ما نه. آنها در مورد ما در حال تَحَقُق یافتن هستند گاه به سرعت و گاه به آهستگی. چنانچه برای به دست آوردنِشان به خود زحمت دهیم آنها همیشه به وقوع خواهند پیوست.
